Regaty jachtów kabinowych

 

Niniejszy dokument stanowi zbiór propozycji dla organizatorów regat jachtów kabinowych opracowanych przez Zespół ds. Przepisów Pomiarowych Jachtów Kabinowych przy Komisji Żeglarstwa Śródlądowego Polskiego Związku Żeglarskiego. Propozycje dotyczą sposobu prowadzenia regat oraz podziału jachtów na klasy. Integralną częścią dokumentu są Przepisy Pomiarowe Jachtów Kabinowych określające klasy jachtów turystycznych

 

I. Zalecenia dla organizatorów regat

 

Wprowadzenie niniejszych przepisów ma na celu danie organizatorom regat narzędzia, które w sposób możliwie sprawiedliwy podzieli jachty na grupy o podobnych możliwościach nautycznych (regaty w klasach) lub pozwoli na prowadzenie jednej klasyfikacji dla różnorodnych jachtów (regaty w formule wyrównawczej). W przypadku regat w klasach podstawą do podziału jachtów jest obliczenie współczynnika Vi w klasach turystycznych oraz odpowiednie przepisy klasowe dla klas sportowych i monotypowych. W przypadku regat w formule wyrównawczej stosuje się jedynie współczynnik Vi. Współczynnik Vi wylicza się na podstawie kwestionariusza pomiarowego złożonego przez zawodnika do Komisji Pomiarowej.

 

 

Wykorzystywanie opisanych tu zasad i przepisów zależy jedynie od uznania organizatorów regat oraz w żaden sposób nie umniejsza prawa organizatorów regat do tworzenia dodatkowych klas czy prowadzenia odrębnych klasyfikacji dla typów jachtów szczególnie licznie reprezentowanych na danym akwenie (Venus, Orion, OMEGA, itd.) lub grup jachtów o zbliżonym Vi - np. przeprowadzenie podziału na większą ilość klas.

 

 

Zasady umieszczania reklam na jachtach

 

Od roku 2001 obowiązuje nowy kodeks reklamowania ISAF. Wszyscy organizatorzy regat rozgrywający je w oparciu o przepisy regatowe ISAF są zobowiązani także do przestrzegania kodeksu reklamowego ISAF. W zawiadomieniu o regatach należy umieścić informację czy reklamy są dopuszczalne czy nie (patrz prze[pisy ISAF). Noszenie reklam wymaga od zawodnika wykupienia odpowiedniej licencji w PZŻ.

Jednak w przypadku jachtów kabinowych a szczególnie klas turystycznych posiadanie na burcie czy żaglu reklamy często nie jest związane z posiadaniem kontraktu i nie wiąże się z osiąganiem jakichkolwiek korzyści z tego tytułu (np. jachty czarterowane). Dlatego proponuje się aby obowiązek posiadania licencji był przestrzegany tylko w stosunku do zawodników, którzy spełniają naraz dwa warunki:

1. posiadają na jachcie reklamy

2. posiadają aktualny kontrakt dotyczący tych reklam

Rozstrzygnięcie który zawodnik spełnia podane warunki następuje na podstawie jego oświadczenia. Odpowiedni teks należy umieścić w "Zgłoszeniu do regat".

 

 

Zasady ogólne

• Ilość członków załogi podczas regat musi być stała. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach Komisja Regatowa może wyrazić zgodę na zmianę członka załogi oprócz sternika

• Minimalny wiek członka załogi wynosi 7 lat.

• Jachty muszą mieć numery rejestracyjne lub znaki identyfikacyjne na żaglach

 

II. Podział jachtów na klasy

 

Odpowiedni podział jachtów na klasy jest warunkiem niezbędnym sportowej walki oraz dobrej zabawy dla wszystkich zawodników. Proponujemy w regatach jachtów kabinowych powoływanie następujących klas jachtów.

 

 

Klasy turystyczne

 

Podział na klasy w kategoriach jachtów turystycznych jest ustalany na podstawie wartości granicznych współczynnika Vi, który wyraża właściwości nautyczne jachtu.

• Klasa turystyczna T-1 (według formuły pomiarowej PZŻ 2001)

• Klasa turystyczna T-2 (według formuły pomiarowej PZŻ 2001)

• Klasa turystyczna T-3 (według formuły pomiarowej PZŻ 2001)

 

Klasa Turystyczno - Regatowa

• Klasa TR (według formuły pomiarowej PZŻ 2001)

 

Klasy sportowe

• Micro (według przepisów Polskiego Towarzystwa Regatowego Klasy MICRO)

• 650 (według formuły pomiarowej PZŻ)

• 730 (według przepisów Stowarzyszenia Regatowego Klasy 730)

 

Klasa monotypowa

• Sympathy 600 (według przepisów Polskiego Stowarzyszenia Klasy Sympathy 600)

 

Uwaga:

 

Jachty nie spełniające wymogów żadnej z ustalonych powyżej klas lub innych powołanych przez organizatora mogą startować w klasie OPEN - o stworzeniu takiej klasy decyduje organizator regat.

 

 

III. Przepisy Pomiarowe Jednokadłubowych Jachtów Kabinowych -

 

Przepisy Pomiarowe Jachtów Kabinowych są zbiorem przepisów ustalających zasady podziału na klasy jachtów turystycznych lub do stosowania w regatach z formułą wyrównawczą. Zaleca się je do wykorzystywania w amatorskich regatach jednokadłubowych jachtów kabinowych, a szczególnie w regatach rozgrywanych pod patronatem PZŻ o randze mistrzowskiej.

 

 

Od autorów: Przepisy Pomiarowe PZŻ edycja 2001

 

 

Wstęp

 

Poniższe przepisy w kilku punktach dość znacznie różnią się od Przepisów Pomiarowych edycji 2000. Wprowadzone zmiany zostały dokonane na podstawie zebranych w sezonie 2000 wyników regat oraz ich analizy. Procedurę tą zamierzamy ponawiać co roku.

Kolegom którzy zdecydowali się na wykorzystywanie niniejszych przepisów zwracamy uwagę na następujące zmiany:

1. zmiana wzoru na Vp zmniejszająca wpływ masy jachtu w obliczeniach

2. zniknięcie większości poprawek pomniejszających Vp

3. odejście od zasady przyznawania współczynnika Vp na stałe na cały sezon

4. uściślenie definicji ciężaru jachtu (ograniczające możliwość sztucznego zwiększania wagi)

5. wprowadzenie nowej klasy TR (turystyczno regatowa), przewidzianej dla jachtów starszych z klas 730, Open, 650, Micro oraz tych zawodników z klas T, którzy chcą używać spinakerów.

6. Zmiana zasad pomiarów powierzchni żagli wzorowana na klasie 730

7. wyjaśnienia dotyczące niektórych aspektów protestów technicznych

 

Członkowie Zespołu zwracają się z prośbą do wszystkich organizatorów regat, którzy zdecydują się zastosować podane przepisy (czy to w klasach czy według formuły wyrównawczej) o nadsyłanie kwestionariuszy pomiarowych lub ich kopii wraz z wynikami regat oraz w miarę możliwości czasami w jakich poszczególne jachty pokonały dystans od startu do mety. Przesłane przez organizatorów dane pozwolą na zweryfikowanie formuły i regularne jej ulepszanie.

 

 

Zasady ogólne

 

Stosowanie niniejszych przepisów, a zwłaszcza formuły wyrównawczej, wymaga od organizatorów zwiększonego wysiłku organizacyjnego. Należy zebrać dane o wszystkich jachtach, policzyć współczynniki Vi i ewentualnie (w regatach w formule wyrównawczej) policzyć czasy skorygowane celem ustalenia klasyfikacji. Dlatego proponujemy następujące procedury postępowania:

• Każdy uczestnik regat samodzielnie wypełnia kwestionariusz pomiarowy (w załączeniu)

• Organizator powinien umożliwić zawodnikom dokonanie przed regatami pomiarów ich jachtów

• Organizator regat powinien powołać Komisję Pomiarową wyposażoną w narzędzia do zweryfikowania oświadczeń zawodników zawartych w kwestionariuszu.

• Komisja Pomiarowa nie musi sprawdzać wszystkich jachtów a jedynie wyrywkowo kontroluje zgodność deklarowanych parametrów ze stanem faktycznym ze szczególnym uwzględnieniem czołowych jachtów.

Dla organizatorów regat którzy nie posiadają odpowiednio wyposażonych Komisji Pomiarowych podajemy tabelę współczynników Vp dla typowych jachtów. Pozwala ona zakwalifikować jacht do właściwej klasy turystycznej lub obliczyć indywidualny Vi. Należy jednak pamiętać, że biorąc pod uwagę różnorodność jachtów występującą na naszych akwenach, nawet w obrębie tych samych typów, wyniki takich regat mogą być niemiarodajne.

 

 

Protesty techniczne

 

W przypadku protestów technicznych Komisja Pomiarowa powinna zmierzyć parametry jachtu i obliczyć Vi na podstawie wyników pomiarów. Jeśli tak wyliczone Vi jest inne niż podane przez zawodnika to:

 

przy regatach rozgrywanych w klasach - zawodnik zostaje zdyskwalifikowany o ile jego rzeczywiste Vi lokuje go w innej klasie niż to wyliczone na podstawie złożonego przez niego kwestionariusza; jeśli zaś mieści się w granicach klasy do której się zapisał nie ponosi żadnych konsekwencji

 

przy regatach w formule wyrównawczej - zawodnik nie ponosi konsekwencji o ile jego Vi z pomiarów jest większe od zadeklarowanego (wyniki jednak liczymy zgodnie z deklaracją); w przypadku odwrotnym (Vi deklarowane jest mniejsze od rzeczywistego) zawodnik zostaje zdyskwalifikowany.

 

Uwaga:

Odmowa poddania jachtu pomiarom (niezależnie od przyczyn) oznacza bezwzględną dyskwalifikację zawodnika.

 

3.1. Klasy turystyczne

 

Formuła pomiarowa PZŻ ustala wymogi oraz zastrzeżenia, które musi spełniać jacht aby mógł zostać zakwalifikowany do jednej z klas "T".

1. Warunki ogólne

 

• Jacht może być wyposażony w dowolny rodzaj miecza, z tym, że miecz w górnym położeniu nie może wystawać ze skrzynki mieczowej lub na stałe przymocowanego do dna jachtu falszkila więcej niż 20 cm.

• Jachty o długości powyżej 5,5 m. muszą posiadać trójpoziomowy kokpit

• Dopuszcza się stosowanie pasów balastowych zamocowanych w obrębie kokpitu.. Zabrania się używania innych urządzeń umożliwiających wysunięcie ciężaru lub kogokolwiek z załogi na zewnątrz burt (trapezy, deski balastowe itd.

• Jachty mogą stosować tylko ożaglowanie podstawowe dla danego typu jachtu: slup, ket, kuter itd... (używanie genakera i spinakera jest zabronione).

• W klasach turystycznych wymagana jest załoga minimum 2 osoby

• Jacht musi spełniać wymóg stateczności początkowej według podanej niżej tabeli. Pomiar wykonywany jest poprzez umieszczenie obciążenia w najszerszym miejscu kadłuba na wytyku o długości 2,25m. Ostateczny pomiar jest średnim wynikiem z pomiaru na obu burtach. Pomiar dokonywany jest przy całkowicie podniesionym mieczu.

1. Warunki zabudowy wnętrza

 

5. Żadna z wolnych od zabudowy powierzchni burt w części mieszkalnej nie może być większa niż 1,5 m2. Wzdłużniki, pokładniki czy inne wzmocnienia lub elementy konstrukcyjne jachtu nie są uważane za zabudowę wnętrza.

 

3.1.3 Dopuszczenie warunkowe

 

Ponieważ jachty klas turystycznych mogą posiadać zabudowę wnętrza, której architektura może być zgodna z upodobaniami armatora i niekoniecznie zgadzać się w pełni z powyższymi wymogami, Komisja Pomiarowa regat może dopuścić taki jacht do regat w grupie jachtów turystycznych po stwierdzeniu że:

1. Jacht został zbudowany najpóźniej w roku 2001

2. Jacht posiada bogatą zabudowę wnętrza (szafki, jaskółki, półki, koje, kambuz, stół i inne elementy (np. WC itp.) na stałe zamocowane i związane z kadłubem jachtu.

3. Jacht spełnia przynajmniej cztery z podanych pięciu warunków zabudowy wnętrza

3.1.4. Podział na klasy

 

Jachty spełniające powyższe wymagania są klasyfikowane do odpowiedniej dla nich klasy na podstawie wyniku obliczenia właściwego im współczynnika Vi według następującego podziału:

Klasa	Wartość Vi
T1	do 4,20
T2	powyżej 4,20 do 4,65
T3	powyżej 4,65 do 5,30

 

3.1.5. Obliczanie współczynnika Vp -podstawowy

Vp= 0,4 x ?(S x L) : ³?D

L (m) - długość całkowita

S (m²) - maksymalna powierzchnia żagli w kursie na wiatr

D ( T) - wyporność

D = M+ 0,2

M (T) - masa jachtu gotowego do regat bez załogi

3.1.6. Obliczanie współczynnika Vi - indywidualny (podstawowy z uwzględnieniem poprawek)

Vi = Vp ( 100% + Pmat + Pzan + Pż + Pt+ Pb)

Pw- poprawka na wiek jachtu: -1 % dla jachtów starszych niż 5 lat i -2% dla jachtów starszych niż 10 lat (liczy się rok wodowania)

Pmat- poprawka na materiał kadłuba i pokładu: +2%- za kompozyt;

Pzan- poprawka na rodzaj pow. bocznego oporu:; +0,5 % dla miecza szybrowego;

Pż- poprawka na materiał żagli : +1 % dla żagli kompozytowych.

Pt- poprawka na materiał masztu: + 1% za kompozytowy (węglowy)

Pb- poprawka na urządzenia balastowe: +1% za pasy balastowe.

 

7. Postanowienia końcowe

W klasach turystycznych dopuszcza się używania innej energii niż siła ludzkich mięśni do obsługi jachtu (poza napędem) np. obsługi miecza, regulacji masztu - np. siłownik elektryczny, napinacz hydrauliczny, siłownik płetwy sterowej itp.

1. Klasa TR (turystyczno regatowa)

Warunki ogólne

 

• W klasie TR mogą startować jachty o Vi mniejszym lub równym 5,85.

• Dopuszcza się stosowanie żagli dodatkowych

• Dopuszcza się stosowanie pasów balastowych zamocowanych w obrębie kokpitu.. Zabrania się używania innych urządzeń umożliwiających wysunięcie ciężaru lub kogokolwiek z załogi na zewnątrz burt (trapezy, deski balastowe itd.

• wymagana jest załoga minimum 3 osoby.

 

3.2.1. Warunki zabudowy wnętrza

 

 

 

3.2.3. Obliczanie współczynnika Vp oraz Vi

 

Analogicznie jak dla klas Turystycznych z tym, że w obliczeniu powierzchni żagli uwzględniamy możliwość użycia żagli dodatkowych według metody opisanej w rozdziale o rozgrywaniu regat w formule wyrównawczej rozdz. 4.1.1.

 

 

3.3. Klasa 650

 

3.3.1. Warunki szczegółowe

 

 

 

3.3.2. Warunki ogólne

• Dopuszcza się stosowanie żagli dodatkowych

• Dopuszcza się stosowanie pasów balastowych zamocowanych w obrębie kokpitu.. Zabrania się używania innych urządzeń umożliwiających wysunięcie ciężaru lub kogokolwiek z załogi na zewnątrz burt (trapezy, deski balastowe itd.

• wymagana jest załoga minimum 3 osoby

 

3.4. Postanowienia dodatkowe

 

 

3.3.1. Wyposażenie obowiązkowe (niezależnie od innych przepisów)

• cuma holownicza o długości minimum 2,5 L i średnicy minimum 8mm

• kotwica dowolnego typu o masie minimum 1/400 masy jachtu z liną kotwiczną o długości minimum 15m i średnicy minimum 8mm

• dwa wiosła

• kamizelki asekuracyjne po jednej dla każdego członka załogi

 

3.5. Definicje i określenia oraz metody pomiarów

 

DŁUGOŚĆ POMIAROWA: L mierzona jest między pionami umieszczonymi na zewnątrz najdalej wysuniętych elementów jachtu (łącznie ze stałym bukszprytem i wytykami), bez listew odbojowych, urządzenia sterowego, pantografu i koszy o ile nie służą do prowadzenia i mocowania takielunku.

SZEROKOŚĆ POMIAROWA: B mierzona jest pomiędzy pionami umieszczonymi na zewnątrz stałych elementów jachtu najdalej wysuniętych od płaszczyzny symetrii jachtu.

Uwaga: do pomiaru L i B nie wlicza się listew odbojowych o ile ich grubość nie przekracza 5 cm. Kołnierze przedłużające linię wodną jachtu wlicza się do pomiaru bez względu na ich wymiar.

WYSOKOŚĆ WOLNEJ BURTY: F mierzona jest na obszarze od dziobu 3/4 L, od powierzchni wody do punktu przecięcia poszycia z pionem przesuniętym o 10 cm od poszycia burty w miejscu pomiaru w kierunku prostopadłym do płaszczyzny symetrii jachtu.

POWIERZCHNIA ŻAGLI PODSTAWOWYCH: S wynika z sumowania powierzchni rzeczywistej jednocześnie niesionych przez jacht żagli podstawowych, przy czym do żagli podstawowych zalicza się żagle zamocowane przynajmniej dwoma rogami do stałych fragmentów jachtu.

1. Do żagli podstawowych zalicza się powierzchnię rzutu masztu na płaszczyznę symetrii jachtu, gdy powierzchnia ta jest większa niż 2,00 m2

2. Do żagli głównych zalicza się powierzchnię rzutu bomu na płaszczyznę symetrii jachtu, gdy powierzchnia ta jest większa niż 0,60 m2

3. Do żagli podstawowych zalicza się powierzchnię rzutu owiewki foka na płaszczyznę symetrii jachtu, gdy powierzchnia ta jest większa niż 0,20 m2

4. Pomiary żagli musi być wykonany w sposób pokazany na rysunku 2.4.1.

5. Powierzchnia pomiarowa żagli typu fok musi być liczona według następującego wzoru: