Międzynarodowe przepisy o zapobieganiu zderzeniom na morzu z 1972 roku.
Dz.U.77.15.61
CZĘŚĆ A - POSTANOWIENIA
OGÓLNE
Prawidło 1
Zakres stosowania.
a) Niniejsze prawidła stosuje się do wszystkich statków na pełnym morzu i na
wszystkich wodach z nim połączonych dostępnych dla statków morskich.
b) Żadne z postanowień niniejszych prawideł nie stoi na przeszkodzie stosowaniu
wydanych przez właściwą władzę przepisów szczególnych dotyczących red, portów,
rzek, jezior lub śródlądowych dróg wodnych połączonych z morzem pełnym i
dostępnych dla statków morskich. Takie przepisy szczególne powinny być, tak dalece,
jak jest to możliwe, jak najbardziej dostosowane do niniejszych prawideł.
c) Żadne z postanowień niniejszych prawideł nie stoi na przeszkodzie stosowaniu
wydanych przez Rząd któregokolwiek Państwa przepisów szczególnych odnośnie do
dodatkowych świateł pozycyjnych, świateł sygnałowych lub sygnałów dawanych
gwizdkiem dla okrętów wojennych i statków w konwoju, a także odnośnie do dodatkowych
świateł pozycyjnych lub sygnałowych dla flotylii statków rybackich zajętych połowem.
Te dodatkowe światła pozycyjne i sygnałowe oraz sygnały dawane gwizdkiem powinny być
w miarę możliwości takie, aby nie można ich było pomylić z jakimkolwiek światłem
lub sygnałem uznanym gdziekolwiek w niniejszych prawidłach.
d) Dla celów niniejszych prawideł Organizacja może przyjąć systemy rozgraniczenia
ruchu.
e) Jeżeli zainteresowany Rząd stwierdzi, że statek o specjalnej konstrukcji lub
przeznaczeniu nie może spełniać w pełni bez przeszkód dla swych specjalnych funkcji
postanowień niniejszych prawideł w odniesieniu do liczby, miejsca zamocowania, zasięgu
lub sektora widoczności świateł lub znaków, jak również w odniesieniu do
rozmieszczenia i charakterystyki urządzeń sygnalizacji dźwiękowej, to statek taki
powinien odpowiadać takim innym postanowieniom odnoszącym się do liczby, miejsca
zamocowania, zasięgu lub sektora widoczności świateł lub znaków, jak również w
odniesieniu do rozmieszczenia i charakterystyki urządzeń sygnalizacji dźwiękowej,
wydanym przez jego Rząd, które w odniesieniu do danego statku są najbardziej zbliżone
do niniejszych prawideł.
Prawidło 2
Odpowiedzialność.
a) Żadne z postanowień niniejszych prawideł nie zwalnia statku lub jego armatora,
kapitana bądź załogi od następstw jakiegokolwiek zaniedbania przestrzegania
niniejszych prawideł lub zaniedbania zachowania środków ostrożności, których może
wymagać zarówno zwykła praktyka morska, jak i szczególne okoliczności danego wypadku.
b) Przy interpretowaniu i stosowaniu niniejszych prawideł należy uwzględniać wszystkie
niebezpieczeństwa żeglugi i zderzenia oraz wszelkie szczególne okoliczności, łącznie
z możliwościami danych statków, które w celu uniknięcia bezpośredniego
niebezpieczeństwa mogą uczynić konieczne odstąpienie od niniejszych prawideł.
Prawidło 3
Definicje.
W rozumieniu niniejszych
prawideł, z wyjątkiem wypadków, gdy z treści wynika inaczej:
a) Wyraz "statek" oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie
wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używanych lub nadających
się do użytku jako środek transportu wodnego.
b) Określenie "statek o napędzie mechanicznym" oznacza każdy statek
wprowadzany w ruch przez maszynę.
c) Określenie "statek żaglowy" oznacza każdy statek pod żaglami pod
warunkiem, że urządzenie napędowe, jeżeli jest zainstalowane na statku, nie jest
używane.
d) Określenie "statek zajęty połowem" oznacza każdy statek łowiący
sieciami, sznurami haczykowymi, włokami lub innymi narzędziami połowu, które
ograniczają zdolność manewrową; określenie to nie obejmuje statku łowiącego
włóczonymi sznurami haczykowymi lub innymi narzędziami połowu, które nie ograniczają
zdolności manewrowej.
e) Wyraz "wodnosamolot" oznacza każde urządzenie latające przystosowane do
manewrowania na wodzie.
f) Określenie "statek nie odpowiadający za swoje ruchy" oznacza statek, który
wskutek wyjątkowych okoliczności nie jest w stanie manewrować zgodnie z wymaganiami
niniejszych prawideł i dlatego nie może ustąpić z drogi innemu statkowi.
g) Określenie "statek o ograniczonej zdolności manewrowej" oznacza statek,
którego zdolność do manewrowania zgodnie z wymaganiami niniejszych prawideł jest
ograniczona ze względu na charakter jego pracy i który dlatego nie może ustąpić z
drogi innemu statkowi.
Za statki o ograniczonej zdolności manewrowej należy uważać następujące statki:
i) statek zajęty układaniem, obsługą lub podnoszeniem znaku nawigacyjnego, podwodnego
kabla lub rurociągu;
ii) statek zajęty pracami pogłębiarskimi, hydrograficznymi lub podwodnymi;
iii)statek w drodze zajęty zaopatrywaniem lub przekazywaniem osób, zapasów lub
ładunku;
iv) statek zajęty wodowaniem lub podnoszeniem na pokład samolotów;
v) statek zajęty trałowaniem min;
vi) statek zajęty taką czynnością holowniczą, która poważnie ogranicza statek
holujący oraz obiekt holowany w ich zdolności do odchylania się od ich kursu.
h) Określenie "statek ograniczony swym zanurzeniem" oznacza statek o napędzie
mechanicznym, który z racji swego zanurzenia w stosunku do dostępnej głębokości wody
jest poważnie ograniczony w jego zdolności do odchylenia się od kursu, jakim idzie.
i) Określenie "w drodze" oznacza, że statek nie stoi na kotwicy, nie jest
przymocowany do lądu i nie stoi na mieliźnie.
j) Wyrazy "długość" i "szerokość" statku oznaczają jego
długość całkowitą i największą szerokość.
k) Za "wzajemne widoczne" należy uważać statki tylko wtedy, gdy jeden statek
może być obserwowany wzrokowo z drugiego statku.
l) Określenie
"ograniczona widzialność" oznacza wszelkie warunki, w których widzialność
jest ograniczona wskutek mgły, oparów, padającego śniegu, ulewnego deszczu, burz
piaskowych lub jakichkolwiek innych podobnych przyczyn.
CZĘŚĆ B - PRAWIDŁA
WYMIJANIA
ROZDZIAŁ I - ZACHOWANIE SIĘ
STATKÓW WE WSZELKICH WARUNKACH WIDZIALNOŚCI
Prawidło 4
Zakres stosowania.
Prawidła niniejszego
rozdziału stosuje się do wszelkich warunków widzialności.
Prawidło 5
Obserwacja.
Każdy statek powinien stale
prowadzić właściwą obserwację zarówno wzrokową i słuchową, jak i za pomocą
wszystkich dostępnych środków w istniejących okolicznościach i warunkach odpowiednich
do pełnej oceny sytuacji i ryzyka zderzenia.
Prawidło 6
Szybkość bezpieczna.
Każdy statek powinien stale
iść z bezpieczną szybkością, tak aby mógł podjąć właściwe i skuteczne
działanie w celu uniknięcia zderzenia i zatrzymać się w odległości odpowiedniej do
istniejących okoliczności i warunków.
Przy ustalaniu bezpiecznej szybkości powinny być w szczególności uwzględnione
następujące czynniki:
a) przez wszystkie statki:
i)widzialność;
ii)natężenie ruchu, łącznie ze zgrupowaniami statków rybackich lub innych statków;
iii)zdolność manewrowa statku, a zwłaszcza odległość potrzebna do zatrzymania się
statku i jego zwrotność w istniejących warunkach;
iv)podczas nocy obecność na dalszym planie świateł, takich jak światła nabrzeżne
lub rozproszenie świateł własnych;
v)stan wiatru, morza i prądu oraz bliskość niebezpieczeństw nawigacyjnych;
vi)zanurzenie w stosunku do dostępnej głębokości wody;
b) ponadto przez statki używające radaru:
i)charakterystyka, sprawność oraz ograniczenia urządzenia radarowego;
ii)ograniczenia wynikające z użytej skali zasięgu radaru;
iii)wpływ stanu morza, pogody i innych zakłócających źródeł na wykrywanie radarem
obiektów;
iv)możliwość niewykrywania przez radar w odpowiedniej odległości małych statków,
lodów i innych pływających obiektów;
v)liczba, położenie i ruch statków wykrytych przez radar;
vi)dokładniejsza ocena widzialności przy użyciu radaru do określenia odległości do
statków lub innych obiektów znajdujących się w pobliżu.
Prawidło 7
Ryzyko zderzenia.
a) W celu ustalenia, czy
istnieje ryzyko zderzenia, każdy statek powinien użyć wszelkich dostępnych środków
stosownych do istniejących okoliczności i warunków. Jeżeli istnieje jakakolwiek
wątpliwość co do istnienia ryzyka zderzenia, należy przyjąć, że ono istnieje.
b) W celu uzyskania wczesnego ostrzeżenia o ryzyku zderzenia należy w sposób właściwy
używać znajdujących się na statku zdatnych do użytku urządzeń radarowych, łącznie
z przeszukiwaniem na dalekim zasięgu, oraz właściwie korzystać z nakresów lub
równoważnej, systematycznej obserwacji wykrytych obiektów.
c) Nie wolno dokonywać oceny sytuacji na podstawie skąpych informacji, szczególnie
skąpych informacji radarowych.
d) Przy ustalaniu, czy istnieje ryzyko zderzenia, należy w szczególności uwzględniać,
co następuje:
i) należy przyjąć, że ryzyko zderzenia istnieje, jeżeli nadmiar kompasowy na
zbliżający się statek nie zmienia się wyraźnie;
ii) ryzyko takie może czasami istnieć nawet wówczas, gdy widoczna jest wyraźna zmiana
namiaru, szczególnie przy zbliżaniu się do bardzo dużego statku, zespołu holowniczego
lub przy zbliżaniu się do statku na małą odległość.
Prawidło 8
Działania w celu uniknięcia zderzenia.
a) Jeżeli okoliczności na
to pozwalają, każde działanie podjęte w celu uniknięcia zderzenia powinno być
zdecydowane, wykonane wystarczająco wcześnie i z należytym uwzględnieniem zasad dobrej
praktyki morskiej.
b) Jeżeli okoliczności na
to pozwalają, każda zmiana kursu lub szybkości w celu uniknięcia zderzenia powinna
być dostatecznie duża, aby była łatwo widoczna dla innego statku obserwującego
wzrokowo lub za pomocą radaru. Należy unikać kolejno następujących po sobie małych
zmian kursu lub szybkości.
c) Jeżeli istnieje wystarczająca przestrzeń na morzu, wówczas sama zmiana kursu może
być najskuteczniejszym działaniem w celu uniknięcia sytuacji nadmiernego zbliżenia pod
warunkiem, że będzie ona znaczna, wykonana w porę i nie wyniknie z niej inna sytuacja
nadmiernego zbliżenia.
d) Działanie podjęte w celu uniknięcia zderzenia z innym statkiem powinno być takie,
aby minięcie się statków nastąpiło w bezpiecznej odległości. Skuteczność
działania należy starannie sprawdzać, aż do chwili przejścia i oddalenia się innego
statku.
e) Jeżeli jest to konieczne w celu uniknięcia zderzenia lub uzyskania dłuższego czasu
na ocenę sytuacji, statek powinien zmniejszyć swoją szybkość, wytracić bieg przez
zatrzymanie swych środków napędu lub dać bieg wstecz.
Prawidło 9
Wąskie przejścia.
a) Statek idący wzdłuż
wąskiego przejścia lub toru wodnego powinien trzymać się tak blisko, jak dalece jest
to bezpieczne i wykonalne, zewnętrznej granicy takiego przejścia lub toru, leżącej z
jego prawej burty.
b) Statek o długości mniejszej niż 20 m lub statek żaglowy nie powinien przeszkadzać
przejściu statku, który może bezpiecznie nawigować tylko w granicach wąskiego
przejścia lub toru wodnego.
c) Statek zajęty połowem nie powinien przeszkadzać przejściu jakiegokolwiek innego
statku nawigującego w granicach wąskiego przejścia lub toru wodnego.
d) Statek nie powinien przecinać wąskiego przejścia lub toru wodnego, jeżeli takie
przecięcie przeszkadza przejściu statku, który może bezpiecznie nawigować tylko w
granicach takiego przejścia lub toru. Ten ostatni statek, jeżeli ma wątpliwości co do
zamiarów statku przecinającego przejście lub tor, może używać sygnału dzwiękowego
przewidzianego prawidłem 34d).
e) i)Jeżeli wyprzedzanie w wąskim przejściu lub na torze wodnym może nastąpić tylko
wtedy, gdy statek wyprzedzany podejmie działanie pozwalające na bezpieczne przejście,
wówczas statek zamierzający wyprzedzić powinien okazać swój zamiar odpowiednim
sygnałem dźwiękowym przewidzianym prawidłem 34c) i). Statek, który ma być
wyprzedzony, jeżeli się na to zgadza, powinien dać odpowiedni sygnał dźwiękowy
przewidziany prawidłem 34 c) ii) i podjąć działanie pozwalające na bezpieczne
przejście, a jeżeli ma wątpliwość, dawać sygnały przewidziane prawidłem 34 d).
ii)Prawidło niniejsze nie zwalnia statku wyprzedzającego od obwiązku przestrzegania
prawidła 13.
f) Statek zbliżający się do zakrętu lub obszaru wąskiego przejścia lub toru wodnego,
gdzie inne statki mogą być zasłonięte istniejącą przeszkodą, powinien nawigować ze
szczególną czujnością i ostrożnością oraz dawać odpowiedni sygnał dźwiękowy
określony prawidłem 34 e).
g) Jeżeli okoliczności na to pozwalają, każdy statek powinien unikać kotwiczenia w
wąskim przejściu.
Prawidło 10
Systemy rozgraniczania ruchu.
a) Niniejsze prawidło
stosuje się do systemów rozgraniczenia ruchu przyjętych przez Organizację.
b) Statek korzystający z systemu rozgraniczenia ruchu powinien:
i) iść właściwym torem kierunkowym w ogólnym kierunku ruchu tego toru;
ii) tak dalece jak to jest
możliwe, trzymać się z daleka od linii lub strefy rozgraniczającej;
iii) wchodzić na tor kierunkowy lub wychodzić z niego na końcach toru, a gdy wejście
lub wyjście następuje z boku toru, wykonywać je pod jak najmniejszym kątem w stosunku
do ogólnego kierunku ruchu.
c) Tak dalece jak to jest możliwe, statek powinien unikać przecinania torów
kierunkowych, a jeżeli musi to uczynić, to powinien przeciąć tor pod możliwie prostym
kątem w stosunku do ogólnego kierunku ruchu.
d) Strefy ruchu
przybrzeżnego nie powinny być normalnie używane do ruchu przelotowego, jeżeli może on
bezpiecznie odbywać się na odpowiednim torze kierunkowym w granicach przyległego
systemu rozgraniczenia ruchu.
e) Statek, który nie przecina toru kierunkowego, nie powinien normalnie wchodzić w
strefę rozgraniczającą lub przecinać linii rozgraniczającej, z wyjątkiem:
i) nagłych wypadków w celu uniknięcia bezpośredniego niebezpieczeństwa;
ii)zajęcia się połowem w obrębie strefy rozgraniczającej.
f) Statek nawigujący na obszarach leżących blisko końców systemów rozgraniczenia
ruchu powinien nawigować ze szczególną ostrożnością.
g) Tak dalece jak to jest możliwe, statek powinien unikać kotwiczenia w systemie
rozgraniczenia ruchu lub na obszarach położonych blisko jego końców.
h) Statek nie korzystający z systemu rozgraniczenia ruchu powinien trzymać się możliwe
jak najdalej od niego.
i) Statek zajęty połowem nie powinien przeszkadzać przejściu jakiegokolwiek statku
idącego torem kierunkowym.
j) Statek o długości mniejszej niż 20 m lub statek żaglowy nie powinien przeszkadzać
bezpiecznemu przejściu statku o napędzie mechanicznym, idącego torem kierunkowym.
Rozdział II
ZACHOWANIE SIĘ STATKÓW WIDZĄCYCH SIĘ WZAJEMNIE
Prawidło 11
Zakres stosowania.
Prawidła niniejszego
rozdziału stosuje się do statków wzajemnie widocznych.
Prawidło 12
Statki żaglowe.
a) Jeżeli dwa statki
żaglowe zbliżają się do siebie w taki sposób, że powoduje to ryzyko zderzenia,
wówczas jeden z nich powinien ustąpić z drogi drugiemu, jak następuje:
i) jeżeli obydwa statki mają wiatr z różnych burt, statek, który ma wiatr z lewej
burty, powinien ustąpić z drogi drugiemu statkowi;
ii) jeżeli obydwa statki mają wiatr z tej samej burty, statek znajdujący się od strony
nawietrznej powinien ustąpić z drogi statkowi znajdującemu się od strony zawietrznej;
iii)jeżeli statek mający wiatr z lewej burty widzi statek znajdujący się od strony
nawietrznej, a nie może z pewnością ustalić, czy statek ten ma wiatr z lewej, czy z
prawej burty, powinien ustąpić z drogi temu statkowi.
b) W rozumieniu niniejszego prawidła za burtę nawietrzną należy uważać burtę
przeciwną do tej, na której statek niesie główny żagiel, a na statku o ożaglowaniu
rejowym - burtę przeciwną do tej, na której niesie największy żagiel skośny.
Prawidło 13
Wyprzedzanie.
a) Bez względu na
którekolwiek z postanowień zawartych w prawidłach niniejszego rozdziału każdy statek
wyprzedzający inny statek powinien ustąpić z drogi statkowi wyprzedzanemu.
b) Za wyprzedzający należy uważać statek zbliżający się do innego statku z kierunku
więcej niż 22,5 stopnia z tyłu jego trawersu, to znaczy będący w takiej pozycji w
stosunku do statku wyprzedzanego, że podczas nocy mógłby widzieć tylko światło
rufowe tego statku, a nie którekolwiek z jego świateł burtowych.
c) Jeżeli statek ma jakąkolwiek wątpliwość co do tego, czy jest statkiem
wyprzedzającym, powinien uznać się za taki statek i działać odpowiednio.
d) Wszelkie następne zmiany namiaru między dwoma statkami nie mogą uczynić statku
wyprzedzającego statkiem przecinającym kurs w rozumieniu niniejszych prawideł lub
zwolnić go od obowiązku trzymania się z daleka od statku wyprzedzanego aż do chwili
jego ostatecznego wyprzedzenia i oddalenia się.
Prawidło 14
Statki idące wprost na
siebie.
a) Jeżeli dwa statki o
napędzie mechanicznym idą przeciwnymi lub prawie przeciwnymi kursami w taki sposób, że
powoduje to ryzyko zderzenia, wówczas każdy z nich powinien zmienić kurs w prawo w taki
sposób, aby mógł przejść z lewej burty drugiego.
b) Należy przyjąć, że
taka sytuacja istnieje, gdy statek widzi inny statek przed dziobem lub prawie przed
dziobem, a podczas nocy mógłby widzieć światła masztowe innego statku w nabieżniku
lub prawie w nabieżniku i obydwa światła burtowe tego statku, a podczas dnia widzieć
statek w odpowiadający temu sposób.
c) Jeżeli statek ma jakąkolwiek wątpliwość co do tego, czy sytuacja taka istnieje,
powinien przyjąć, że ona istnieje, i działać odpowiednio.
Prawidło 15
Kursy przecinające się.
Jeżeli dwa statki o
napędzie mechanicznym przecinają swoje kursy w taki sposób, że powoduje to ryzyko
zderzenia, wówczas statek, który ma drugi statek ze swej prawej burty, powinien
ustąpić mu z drogi i jeżeliokoliczności na to pozwalają, unikać przecinania kursu
przed jego dziobem.
Prawidło 16
Działanie statku
ustępującego z drogi.
Każdy statek, który zgodnie
z niniejszymi prawidłami ma ustąpić z drogi innemu statkowi, powinien w miarę
możliwości podjąć zawczasu odpowiednie działanie, aby trzymać się w znacznej
odległości.
Prawidło 17
Działanie statku mającego
pierwszeństwo drogi.
a)i)Jeżeli jeden z dwóch
statków ma ustąpić z drogi, to drugi statek powinien zachować swój kurs i szybkość.
ii) Ten drugi statek może jednak podjąć działanie w celu uniknięcia zderzenia jedynie
własnym manewrem, skoro tylko stanie się oczywiste dla niego, że statek obowiązany do
ustąpienia z drogi nie podejmuje właściwego działania stosownie do niniejszych
prawideł.
b) Jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny statek obowiązany do zachowania swego kursu i
szybkości znajdzie się tak blisko, że nie można uniknąć zderzenia tylko przez
działanie statku ustępującego z drogi, wówczas powinien on podjąć takie działanie,
które najlepiej przyczyni się do uniknięcia zderzenia.
c) Statek o napędzie mechanicznym, który w sytuacji przecinania się kursów podejmuje
działanie zgodnie z ustępem a) ii) niniejszego prawidła w celu uniknięcia zderzenia z
innym statkiem, powinien, jeżeli okoliczności na to pozwalają, nie zmieniać kursu w
lewo, jeżeli z lewej jego burty znajduje się statek.
d) Niniejsze prawidło nie zwalnia statku mającego ustąpić z drogi od dopełnienia tego
obowiązku.
Prawidło 18
Wzajemne obowiązki statków.
Jeżeli prawidła 9, 10, i 13
nie stanowią inaczej:
a) Statek o napędzie mechanicznym w drodze powinien ustąpić z drogi:
i) statkowi, który nie odpowiada za swoje ruchy;
ii) statkowi o ograniczonej
zdolności manewrowej;
iii)statkowi zajętemu połowem;
iv) statkowi żaglowemu.
b) Statek żaglowy w drodze powinien ustąpić z drogi:
i) statkowi, który nie odpowiada za swoje ruchy;
ii) statkowi o ograniczonej
zdolności manewrowej;
iii)statkowi zajętemu połowem.
c) Statek zajęty połowem w drodze powinien w miarę możności ustąpić z drogi:
i) statkowi, który nie odpowiada za swoje ruchy;
ii) statkowi o ograniczonej
zdolności manewrowej.
d)i)każdy statek inny niż statek nie odpowiadający za swoje ruchy lub statek o
ograniczonej zdolności manewrowej powinien, jeśli okoliczności na to pozwalają,
unikać przeszkadzania bezpiecznemu przejściu statku ograniczonego swoim zanurzeniem i
pokazującego sygnały przewidziane w prawidle 28;
ii)statek ograniczony swoim zanurzeniem powinien nawigować ze szczególną
ostrożnością, uwzględniając w pełni swoją szczególną sytuację.
e) Wodnosamolot na wodzie powinien w zasadzie trzymać się w znacznej odległości od
wszystkich statków i unikać przeszkadzania im w nawigowaniu. Jeżeli jednak istnieje
ryzyko zderzenia, powinien on przestrzegać prawideł niniejszej części.
Rozdział III - ZACHOWANIE
SIĘ STATKÓW PODCZAS OGRANICZONEJ WIDZIALNOŚCI
Prawidło 19
Zachowanie się statków
podczas ograniczonej widzialności.
a) Niniejsze prawidło
stosuje się do statków, które nie są wzajemnie widoczne i nawigują w strefie
ograniczonej widzialności lub w jej pobliżu.
b) Każdy statek powinien iść z bezpieczną szybkością, dostosowaną do istniejących
okoliczności i warunków ograniczonej widzialności. Statek o napędzie mechanicznym
powinien utrzymywać swoje maszyny gotowe do wykonania natychmiastowego manewru.
c) Każdy statek, stosując
prawidła rozdziału I niniejszej części, powinien należycie uwzględniać istniejące
okoliczności i warunki ograniczonej widzialności.
d) Statek, który wykryje tylko za pomocą radaru obecność innego statku, powinien
ustalić, czy powstaje sytuacja nadmiernego zbliżenia lub czy istnieje ryzyko zderzenia,
a jeżeli tak, to powinien wystarczająco wcześnie podjąć działanie zapobiegawcze, z
tym że jeżeli składa się ono ze zmiany kursu, to należy unikać w miarę możności:
i)zmiany kursu w lewo, jeśli z przodu trawersu znajduje się inny statek nie będący
statkiem wyprzedzanym;
ii)zmiany kursu w kierunku na trawersie lub z tyłu trawersu.
e) Z wyjątkiem wypadku kiedy uznano, że ryzyko zderzenia nie istnieje, każdy statek,
który usłyszy przypuszczalnie sprzed swego trawersu sygnał mgłowy innego statku lub
który nie może uniknąć sytuacji nadmiernego zbliżenia do innego statku będącego
przed trawersem, powinien zmniejszyć swą szybkość do minimum koniecznego do utrzymania
się na swoim kursie. W razie konieczności powinien zatrzymać się, a w każdym razie
nawigować z najwyższą ostrożnością, dopóki niebezpieczeństwo zderzenia nie minie.
CZĘŚĆ C - ŚWIATŁA I
ZNAKI
Prawidło 20
Zakres stosowania.
a) Prawidła niniejszej
części powinny być przestrzegane podczas każdej pogody.
b) Prawidła dotyczące świateł powinny być przestrzegane od zachodu do wschodu
słońca i w tym czasie nie wolno pokazywać żadnych innych świateł, z wyjątkiem
takich, które nie będą mogły być mylone ze światłami podanymi w niniejszych
prawidłach i niebędą zmniejszały ich widzialności, zmieniały ich odróżniającego
charakteru lub przeszkadzały w utrzymaniu właściwej obserwacji.
c) Światła określone niniejszymi prawidłami, jeżeli statek je nosi, powinny być
pokazywane również od wschodu do zachodu słońca podczas ograniczonej widzialności i
mogą one być pokazywane we wszelkich innych okolicznościach, w których uważa się to
za konieczne.
d) Prawidła dotyczące znaków powinny być przestrzegane podczas dnia.
e) Światła i znaki wymienione w niniejszych prawidłach powinny być zgodne z
postanowieniami załącznika I do niniejszych przepisów.
Prawidło 21
Definicje.
a) Określenie
"światło masztowe" oznacza białe światło umieszczone ponad osią symetrii
statku, oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu równy 225 stopnim i tak ustawione,
aby świeciło od kierunku prosto w przód do 22,5 stopnia poza trawers każdej burty
statku.
b) Określenie "światła burtowe" oznacza zielone światło z prawej burty i
czerwone światło z lewej burty, każde oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu
równy 112,5 stopnia i tak ustawione, aby świeciło od kierunku prosto w przód do 22,5
stopnia poza trawers odpowiedniej burty. Na statkach o długości mniejszej niż 20
metrów światła burtowe mogą być połączone w jednej latarni niesionej w osi symetrii
statku.
c) Określone "światło
rufowe" oznacza białe światło umieszczone możliwie jak najbliżej rufy,
oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu równy 135 stopniom i tak ustawione, aby
świeciło od kierunku prosto w tył do 67,5 stopnia z każdej burty statku.
d) Określenie "światło holowania" oznacza żółte światło o tej samej
charakterystyce co światło rufowe określone w ustępie c) niniejszego prawidła.
e) Określenie "światło widoczne dookoła widnokręgu" oznacza światło
oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu równy 360 stopniom.
f) Określenie "światło błyskowe" oznacza o błyskach regularnie powtarzanych
z częstotliwością 120 lub więcej błysków na minutę.
Prawidło 22
Widzialność świateł.
Światła przewidziane
niniejszymi prawidłami powinny mieć natężenie określone w ustępie 8 załącznika I
do niniejszych przepisów, tak aby były widzialne co najmniej z następującej
odległości:
a) na statkach o długości 50 metrów lub większej:
- światło masztowe - 6 mil,
- światło burtowe - 3 mile,
- światło rufowe - 3 mile,
- światło holowania - 3 mile,
- światło białe, czerwone, zielone lub żółte, widoczne dookoła widnokręgu - 3
mile;
b) na statkach o długości 12 metrów lub większej, lecz mniejszej niż 50 metrów:
- światło masztowe - 5 mil, a jeśli długość statku jest mniejsza niż 20 metrów - 3
mile,
- światło burtowe - 2 mile,
- światło rufowe - 2 mile ,
- światło holowania - 2 mile,
- światło białe, czerwone, zielone lub żółte widoczne dookoła widnokręgu - 2 mile;
c) na statkach o długości mniejszej niż 12 metrów:
- światło masztowe - 2 mile,
- światło burtowe - 1 mila,
- światło rufowe - 2 mile,
- światło holowania - 2 mile,
- światło białe, czerwone, zielone lub żółte widoczne dookoła widnokręgu - 2 mile.
Prawidło 23
Statki o napędzie
mechanicznym w drodze.
a) Statek o napędzie
mechanicznym w drodze powinien pokazywać:
i)światło masztowe z przodu;
ii)drugie światło masztowe z tyłu przedniego i wyżej od niego, z tym że statek o
długości mniejszej niż 50 metrów nie jest obowiązany do pokazywania tego światła,
lecz może je pokazywać;
iii)światła burtowe;
iv)światło rufowe.
b) Poduszkowiec poruszający się w stanie bezwypornościowym powinien, oprócz świateł
przewidzianych w ustępie a) niniejszego prawidła, pokazywać żółte światło
błyskowe widoczne dookoła widnokręgu.
c) Statek o napędzie mechanicznym o długości mniejszej niż 7 metrów, którego
maksymalna szybkość nie przekracza 7 węzłów, może zamiast świateł przewidzianych w
ustępie a) niniejszego prawidła pokazywać białe światło widoczne dookoła
widnokręgu. Statek taki powinien, jeżeli to jest możliwe, pokazywać także światła
burtowe.
Prawidło 24
Holowanie i pchanie.
a) Statek o napędzie
mechanicznym podczas holowania powinien pokazywać:
i) z przodu - dwa światła masztowe umieszczone w linii pionowej zamiast światła
przewidzianego w prawidle 23 a) i). Jeżeli długość zespołu holowniczego, mierzona od
rufy statku holującego do tylnego krańca zespołu, przekracza 200 metrów, statek
powinien pokazywać trzy takie światła umieszczone w linii pion ii)światła burtowe;
iii)światło rufowe;
iv)światło holowania umieszczone w linii pionowej nad światłem rufowym;
v) znak w kształcie rombu w miejscu, skąd będzie najlepiej widoczny, jeżeli długość
zespołu holowniczego przekracza 200 metrów.
b) Gdy statek pchający i
statek pchany w przód są sztywno połączone w jednostkę zespoloną, powinny być
uważane za statek o napędzie mechanicznym i pokazywać światła przewidziane w prawidle
23.
c) Statek o napędzie mechanicznym podczas pchania w przód lub holowania przy burcie,
lecz nie tworzący jednostki zespolonej, powinien pokazywać:
i) dwa światła masztowe z przodu umieszczone w linii pionowej zamiast światła
przewidzianego w prawidle 23 a) i);
ii)światła burtowe;
iii)światło rufowe.
d) Statek o napędzie mechanicznym, do którego mają zastosowanie ustępy a) i c)
niniejszego prawidła, powinien również przestrzegać prawidła 23 a) ii).
e) Statek lub obiekt holowany powinien pokazywać:
i) światła burtowe;
ii)światło rufowe;
iii)znak w kształcie rombu w miejscu, skąd będzie najlepiej widoczny, gdy długość
zespołu holowniczego przekracza 200 metrów.
f) Z wyjątkiem kilku statków holowanych przy burcie lub pchanych w grupie, które
powinny być oświetlone jako jeden statek:
i) statek pchany będący częścią jednostki zespolonej powinien pokazywać w swej
przedniej części światła burtowe;
ii)statek holowany przy burcie powinien pokazywać światło rufowe, a w swej przedniej
części światła burtowe.
g) Gdy z jakiejkolwiek wystarczającej przyczyny holowany statek lub obiekt nie jest w
stanie pokazywać świateł przewidzianych w ustępie e) niniejszego prawidła, należy
przedsięwziąć wszelkie możliwe środki w celu oświetlenia holowanego statku lub
obiektu lub co najmniej w celu wskazania obecności nie oświetlonego statku lub obiektu.
Prawidło 25
Statki żaglowe w drodze i
statki wiosłowe.
a) Statek żaglowy w drodze
powinien pokazywać:
i) światła burtowe;
ii)światła rufowe.
b) Na statku żaglowym o długości mniejszej niż 12 metrów światła przewidzine w
ustępie a) niniejszego prawidła mogą być połączone w jednej latarni noszonej na
szczycie lub w pobliżu szczytu masztu, w miejscu, skąd będzie ona najlepiej widoczna.
c) Statek żaglowy w drodze może, oprócz świateł przewidzianych w ustępie a)
niniejszego prawidła, pokazywać na szczycie masztu lub w pobliżu szczytu masztu, w
miejscu, skąd będą najlepiej widoczne, dwa światła widoczne dookoła widnokręgu,
umieszczone w linii pionowej, górne czerwone, a dolne zielone, z tym że światła te nie
powinny być pokazywane łącznie z latarnią kombinowaną, dozwoloną ustępem b)
niniejszego prawidła.
d)i)Statek żaglowy o długości mniejszej niż 7 metrów powinien, jeżeli to jest
możliwe, pokazywać światła przewidziane w ustępie a) lub b) niniejszego prawidła,
lecz jeśli ich nie pokazuje, to powinien mieć przygotowaną do szybkiego użycia
latarkę elektryczną lub zapaloną latarnię świecącą białym światłem, które
powinno być pokazywane wystarczająco wcześnie, aby zapobiec zderzeniu.
ii)Statek wiosłowy może pokazywać światła przewidziane w niniejszym prawidle dla
statków żaglowych, lecz jeśli ich nie pokazuje, to powinien mieć przygotowaną do
szybkiego użycia latarkę elektryczną lub zapaloną latarnię świecącą białym
światłem, które powinno być pokazywane wystarczająco wcześnie, aby zapobiec
zderzeniu.
e) Jeżeli statek idący pod żaglami jest również napędzany przez maszynę, powinien
pokazywać z przodu, w miejscu, skąd będzie najlepiej widoczny, znak w kształcie
stożka skierowanego wierzchołkiem w dół.
Prawidło 26
Statki rybackie.
a) Statek zajęty połowem, w
drodze lub stojący na kotwicy, powinien pokazywać tylko światła i znaki przewidziane w
niniejszym prawidle.
b) Statek zajęty trałowaniem, przez które rozumie się ciągnienie sieci trałowej w
wodzie lub innego sprzętu używanego jako narzędzie połowu, powinien pokazywać:
i) dwa światła widoczne dookoła widnokręgu, umieszczone w linii pionowej, górne
zielone, a dolne białe, albo znak składający się z dwóch stożków skierowanych
wierzchołkami do siebie i umieszczonych w linii pionowej jeden nad drugim; statek o
długości mniejszej niż 20 metrów może zamiast tego znaku pokazywać kosz;
ii)światło masztowe, umieszczone ze światłem zielonym widocznym dookoła widnokręgu i
wyżej od niego; statek o długości mniejszej niż 50 metrów nie jest obowiązany
pokazywać takiego światła, lecz może to czynić;
iii)gdy posuwa się po wodzie - światła burtowe i światło rufowe, oprócz świateł
przewidzianych w niniejszym ustępie.
c) Statek zajęty połowem, inny niż trałujący, powinien pokazywać:
i) dwa światła widoczne dookoła widnokręgu, umieszczone w linii pionowej, górne
czerwone, a dolne białe, albo znak składający się z dwóch stożków skierowanych
wierzchołkami do siebie i umieszczonych w linii pionowej jeden nad drugim; statek o
długości mniejszej niż 20 metrów może zamiast tego znaku pokazywać kosz;
ii)jeżeli statek ma wystawione narzędzie połowu rozciągające się na odległość w
poziomie większą niż 150 metrów od statku - światło białe widoczne dookoła
widnokręgu albo stożek skierowany wierzchołkiem w górę, umieszczony w kierunku
narzędzia połowu;
iii)gdy posuwa się po wodzie - światła burtowe i światło rufowe, oprócz świateł
przewidzianych w niniejszym ustępie.
d) Statek zajęty połowem w bliskim sąsiedztwie innych statków również zajętych
połowem może pokazywać dodatkowe sygnały określone w załączniku II do tych
Przepisów.
e) Statek nie zajęty połowem nie powinien pokazywać świateł i znaków przewidzianych
niniejszym prawidłem, lecz tylko światła i znaki przewidziane dla statku o jego
długości.
Prawidło 27
Statki nie odpowiadające za
swoje ruchy lub statki o ograniczonej zdolności manewrowej.
a) Statek nie odpowiadający
za swoje ruchy powinien pokazywać:
i) dwa czerwone światła widoczne dookoła widnokręgu, umieszczone w linii pionowej w
miejscu, skąd będą najlepiej widoczne;
ii)dwie kule lub podobne znaki, umieszczone w linii pionowej w miejscu, skąd będą
najlepiej widoczne;
iii)gdy posuwa się po wodzie - światła burtowe i światło rufowe, oprócz świateł
przewidzianych w niniejszym ustępie.
b) Statek o ograniczonej zdolności manewrowej, z wyjątkiem statku zajętego trałowaniem
min, powinien pokazywać:
i) trzy światła widoczne dookoła widnokręgu, umieszczone w linii pionowej w miejscu,
skąd będą najlepiej widoczne; światła górne i dolne powinny być czerwone, a
środkowe białe;
ii)trzy znaki umieszczone w linii pionowej w miejscu, skąd będą najlepiej widoczne;
górny i dolny znak powinny mieć kształt kuli, a środkowy - rombu;
iii)gdy posuwa się po wodzie - światła masztowe, światła burtowe i światło rufowe,
oprócz świateł przewidzianych w punkcie i);
iv)gdy stoi na kotwicy - światła lub znaki przewidziane w prawidle 30, oprócz świateł
lub znaków przewidzianych w punktach i) i ii).
c) Statek zajęty taką czynnością holowniczą, która czyni go niezdolnym do odchylenia
się od jego kursu, powinien oprócz świateł lub znaków przewidzianych w ustępie b) i)
i ii) niniejszego prawidła pokazywać światła lub znaki przewidziane w prawidle 24 a).
d) Statek zajęty pracami pogłębiarskimi lub podwodnymi, ograniczony w swej zdolności
manewrowej, powinien pokazywać światła i znaki przewidziane w ustępie b) niniejszego
prawidła, a jeżeli istnieje przeszkoda, pokazywać ponadto:
i) dwa czerwone światła widoczne dookoła widnokręgu albo dwie kule umieszczone w linii
pionowej - aby wskazać stronę, po której znajduje się przeszkoda;
ii)dwa zielone światła widoczne dookoła widnokręgu albo dwa romby umieszczone w linii
pionowej - aby wskazać stronę, po której może przejść inny statek;
iii)gdy posuwa się po wodzie - światła masztowe, światła burtowe i światło rufowe,
oprócz świateł przewidzianych w niniejszym ustępie;
iv)statek, do którego stosuje się niniejszy ustęp, powinien, gdy stoi na kotwicy,
pokazywać światła lub znaki przewidziane w punktach i) i ii) zamiast świateł albo
znaku przewidzianych w prawidle 30.
e) Jeżeli wielkość statku zajętego pracami nurkowymi uniemożliwia pokazywanie znaków
przewidzianych w ustępie d) niniejszego prawidła, należy pokazywać sztywną kopię
flagi "A" międzynarodowego kodu sygnałowego na wysokości nie mniejszej niż
jeden metr. Należy przesięwziąć środki do zapewnienia widoczności kopii dookoła
widnokręgu.
f) Statek zajęty trałowaniem min powinien, oprócz świateł przewidzianych w prawidle
23 dla statku o napędzie mechanicznym, pokazywać trzy zielone światła widoczne
dookoła widnokręgu lub trzy kule. Jedno z tych świateł lub jeden z tych znaków
należy pokazywać na szczycie lub w pobliżu szczytu przedniego masztu i po jednym na
każdym końcu rei przedniego masztu. Te światła lub znaki oznaczają, że
niebezpiecznie jest dla innego statku zbliżać się na odległość mniejszą niż 1000
metrów do rufy trałowca lub 500 metrów do każdej z jego burt.
g) Statki o długości mniejszej niż 7 metrów nie są obowiązane do pokazywania
świateł przewidzianych w niniejszym prawidle.
h) Sygnały przewidziane w
niniejszym prawidle nie są sygnałami statków znajdujących się w niebezpieczeństwie i
żądających pomocy. Sygnały takie są podane w załączniku IV do niniejszych
Przepisów.
Prawidło 28
Statki ograniczone swym
zanurzeniem.
Statek ograniczony swym
zanurzeniem może, oprócz świateł przewidzianych w prawidle 23 dla statków o napędzie
mechanicznym, pokazywać w miejscu, stąd będą najlepiej widoczne, trzy czerwone
światła widoczne dookoła widnokręgu, umieszczone w linii pionowej, albo walec.
Prawidło 29
Statki pilotowe.
a) Statek pełniący
służbę pilotową powinien pokazywać:
i) dwa światła widoczne dookoła widnokręgu, umieszczone w linii pionowej na szczycie
lub w pobliżu szczytu masztu, górne białe, a dolne czerwone;
ii)gdy jest w drodze -
dodatkowe światła burtowe i światło rufowe;
iii)gdy stoi na kotwicy - światło lub światła kotwiczne albo znak kotwiczny, oprócz
świateł przewidzianych w punkcie i).
b) Statek pilotowy, jeżeli nie pełni służby pilotowej, powinien pokazywać światła
lub znaki przewidziane dla podobnego statku o jego długości.
Prawidło 30
Statki zakotwiczone i statki
na mieliźnie.
a) Statek stojący na kotwicy
powinien pokazywać w miejscu, skąd będzie najlepiej widoczne:
i) białe światło widoczne dookoła widnokręgu albo kulę - w przedniej części
statku;
ii)białe światło widoczne dookoła widnokręgu na rufie lub w jej pobliżu i poniżej
światła przewidzianego w punkcie i).
b) Zamiast świateł przewidzianych w ustępie a) niniejszego prawidła statek o
długości mniejszej niż 50 metrów może pokazywać białe światło widoczne dookoła
widnokręgu, w miejscu, skąd będzie najlepiej widoczne.
c) Statek stojący na kotwicy może, a statek o długości 100 metrów lub większej
powinien także używać dostępnych świateł roboczych lub równoznacznych do
oświetlenia swych pokładów.
d) Statek na mieliźnie powinien pokazywać światła przewidziane w ustępach a) lub b)
niniejszego prawidła, a ponadto - w miejscu, skąd będą najlepiej widoczne:
i) dwa czerwone światła widoczne dookoła widnokręgu, umieszczone w linii pionowej;
ii)trzy kule umieszczone w linii pionowej.
e) Statek o długości
mniejszej niż 7 metrów, stojący na kotwicy lub na mieliźnie, lecz nie w wąskim
przejściu lub w jego pobliżu, na torze wodnym lub kotwicowisku albo gdzie normalnie inne
statki nawigują, nie jest obowiązany do pokazywania świateł lub znaków przewidzianych
w ustępach a), b) lub d) niniejszego prawidła.
Prawidło 31
Wodnosamoloty.
Jeżeli wodnosamolot nie jest
w stanie pokazywać świateł i znaków o charakterystyce lub rozmieszczeniu
przewidzianych w prawidłach niniejszej części, to powinien on, jeżeli to jest
możliwe, pokazywać światła i znaki jak najbardziej podobne co do takiej
charakterystyki i rozmieszczenia.
CZĘŚĆ D - SYGNAŁY
DŹWIĘKOWE I ŚWIETLNE
Prawidło 32
Definicje.
a) Wyraz "gwizdek"
oznacza każdy przyrząd do sygnalizacji dźwiękowej zdolny do wytwarzania przewidzianych
dźwięków i odpowiadający warunkom określonym w załączniku III do niniejszych
Przepisów.
b) Określenie "dźwięk krótki" oznacza dźwięk trwający około jednej
sekundy.
c) Określenie "dźwięk długi" oznacza dźwięk trwający od czterech do
sześciu sekund.
Prawidło 33
Wyposażenie w środki do
sygnalizacji dzwiękowej.
a) Statek o długości 12
metrów lub większej powinien być zaopatrzony w gwizdek i dzwon, a statek o długości
100 metrów lub większej powinien być dodatkowo zaopatrzony w gong, którego ton i
dźwięk nie mogą być mylone z tonem i dźwiękiem dzwonu. Gwizdek, dzwon i gong powinny
odpowiadać wymaganiom określonym w załączniku III do niniejszych Przepisów. Dzwon lub
gong albo obydwa te przyrządy mogą być zastąpione innymi środkami o odpowiednio
takiej samej charakterystyce dźwiękowej, z tym że zawsze będzie możliwe ręczne
nadawane wymaganych sygnałów.
b) Statek o długości mniejszej niż 12 metrów nie jest obowiązany do posiadania
środków do sygnalizacji dźwiękowej przewidzianych w ustępie a) niniejszego prawidła,
lecz jeśli ich nie posiada, powinien być zaopatrzony w inne środki do nadawania
donośnego sygnału dźwiękowego.
Prawidło 34
Sygnały manewrowe i
ostrzegawcze.
a) Gdy statki są wzajemnie
widoczne, statek o napędzie mechanicznym w drodze, wykonując manewr dozwolony lub
wymagany niniejszymi prawidłami, powinien wskazać ten manewr za pomocą następujących
sygnałów nadanych gwizdkiem:
- jeden dźwięk krótki -
dla oznaczenia "Zmieniam mój kurs w prawo",
- dwa dźwięki krótkie - dla oznaczenia "Zmieniam mój kurs w lewo",
- trzy dźwięki krótkie - dla oznaczenia "Daję bieg wstecz".
b) Każdy statek może uzupełnić sygnały nadawane gwizdkiem, przewidziane w ustępie a)
niniejszego prawidła, sygnałami świetlnymi odpowiednio powtarzanymi w czasie
wykonywania manewru:
i) te świetlne sygnały powinny mieć następujące znaczenie:
- jeden błysk - dla oznaczenia "Zmieniam mój kurs w prawo",
- dwa błyski - dla
oznaczenia "Zmieniam mój kurs w lewo",
- trzy błyski - dla oznaczenia "Daję bieg wstecz",
ii) każdy błysk powinien trwać około jednej sekundy, przerwa między błyskami powinna
trwać około jednej sekundy, a przerwa między kolejnymi sygnałami - nie mniej niż 10
sekund;
iii) światło używane do tego sygnału, jeżeli jest założone, powinno być białym
światłem widocznym dookoła widnokręgu, widzianym z odległości co najmniej 5 mil, i
powinno odpowiadać postanowieniom załącznika I.
c) Gdy statki są wzajemnie
widoczne w wąskim przejściu lub na torze wodnym, wówczas:
i) statek, który zamierza wyprzedzić inny statek, powinien zgodnie z prawidłem 9 e) i)
wskazać swój zamiar za pomocą następujących sygnałów gwizdkiem:
- dwa dźwięki długie z następującym po nich jednym dźwiękiem krótkim dla
oznaczenia "Zamierzam was wyprzedzić z waszej prawej burty";
- dwa dźwięki długie z następującymi po nich dwoma dźwiękami krótkimi dla
oznaczenia "Zamierzam was wyprzedzić z waszej lewej burty";
ii) statek, który ma być
wyprzedzony, jeżeli działa zgodnie z prawidłem 9 e) i), powinien wskazać swoją zgodę
za pomocą następującego sygnału gwizdkiem:
- jeden dźwięk długi, jeden krótki, jeden długi i jeden krótki, nadane w tej
kolejności.
d) Gdy statki wzajemnie widoczne zbliżają się do siebie i z jakiejkolwiek przyczyny
którykolwiek z nich nie rozumie zamiarów lub działań drugiego statku lub ma
wątpliwość, czy drugi statek podejmie wystarczające działanie w celu uniknięcia
zderzenia, statek mający wątpliwość powinien wskazać ją przez nadanie gwizdkiem co
najmniej pięciu krótkich i szybko po sobie następujących dźwięków. Taki sygnał
może być uzupełniony sygnałem świetlnym o co najmniej pięciu krótkich i szybko po
sobie następujących błyskach.
e) Statek zbliżający się do zakrętu lub do obszaru przejścia lub toru wodnego, gdzie
inne statki mogą być zasłonięte występującą przeszkodą, powinien nadać jeden
długi dźwięk. Każdy zbliżający się statek znajdujący się poza zakrętem lub
przeszkodą powinien odpowiedzieć na taki sygnał jednym długim dźwiękiem.
f) Jeżeli gwizdki są zainstalowane na statku w odległości większej niż 100 metrów
od siebie, wówczas tylko jeden gwizdek powinien być używany do nadawania sygnałów
manewrowych lub ostrzegawczych.
Prawidło 35
Sygnały dźwiękowe podczas
ograniczonej widzialności.
W strefie ograniczonej
widzialności lub w jej pobliżu podczas dnia lub nocy sygnały przewidziane w niniejszym
prawidle powinny być nadawane, jak następuje:
a) Statek o napędzie mechanicznym posuwający się po wodzie powinien nadawać z
przerwami nie większymi niż 2 minuty jeden długi dźwięk.
b) Statek o napędzie mechanicznym w drodze, lecz mający silniki zatrzymane i nie
posuwający się po wodzie, powinien nadawać z przerwami nie większymi niż 2 minuty dwa
długie dźwięki następujące po sobie z przerwą około 2 sekund między nimi.
c) Statek nie odpowiadający za swoje ruchy, statek o ograniczonej zdolności manewrowej,
statek ograniczony swym zanurzeniem, statek żaglowy, statek zajęty połowem i statek
zajęty holowaniem lub pchaniem innego statku powinien zamiast sygnałów przewidzianych w
ustępach a) lub b) niniejszego prawidła nadawać z przerwami nie większymi niż 2
minuty trzy następujące po sobie dźwięki: jeden długi i dwa krótkie.
d) Statek holowany lub gdy więcej statków jest holowanych, to ostatni statek zespołu
holowniczego, jeżeli jest obsadzony załogą, powinien nadawać cztery następujące po
sobie dźwięki: jeden długi i trzy krótkie z przerwami nie większymi niż 2 minuty.
Jeżeli to możliwe, sygnał ten powinien być nadawany bezpośrednio po sygnale nadanym
przez statek holujący.
e) Gdy statek pchający i statek pchany w przód są połączone ze sobą sztywno w
jednostkę zespoloną, to powinny być traktowane jako statek o napędzie mechanicznym i
nadawać sygnały przewidziane w ustępach a) lub b) niniejszego prawidła.
f) Statek stojący na kotwicy powinien z przerwami nie większymi niż jedna minuta
gwałtownie bić w dzwon przez około 5 sekund. Na statku o długości 100 metrów lub
większej sygnał dzwonem należy nadawać w przedniej części statku, a bezpośrednio po
tym należy gwałtownie bić w gong przez około 5 sekund w tylnej części statku. Statek
stojący na kotwicy może dodatkowo nadawać trzy następujące po sobie dźwięki, a
mianowicie jeden krótki, jeden długi i jeden krótki, aby ostrzec zbliżający się
statek o swojej pozycji i możliwości zderzenia.
g) Statek na mieliźnie powinien nadawać sygnał dzwonem i w razie potrzeby sygnał
gongiem przewidziany w ustępie f) niniejszego prawidła, a ponadto powinien nadawać trzy
oddzielne i wyraźne uderzenia w dzwon bezpośrednio przed i po każdym gwałtownym biciu
w dzwon. Statek na mieliźnie może ponadto nadawać odpowiedni sygnał gwizdkiem.
h) Statek o długości mniejszej niż 12 metrów nie jest obowiązany do nadawania
wymienionych sygnałów, lecz jeśli ich nie nadaje, to powinien nadawać inny
dostatecznie donośny sygnał dźwiękowy z przerwami nie większymi niż 2 minuty.
i) Statek pilotowy pełniący służbę pilotową może, oprócz sygnałów przewidzianych
w ustępach a), b) lub f) niniejszego prawidła, nadawać sygnał rozpoznawczy
składający się z czterech krótkich dźwięków.
Prawidło 36
Sygnały zwrócenia uwagi.
Jeżeli jest to konieczne w
celu zwrócenia uwagi innego statku, każdy statek może nadawać sygnały świetlne lub
dźwiękowe, których nie można pomylić z jakimkolwiek sygnałem przewidzianym
gdziekolwiek w niniejszych prawidłach, lub może skierować światło reflektora -
poszukiwacza w kierunku niebezpieczeństwa w taki sposób, aby nie przeszkadzać innemu
statkowi.
Prawidło 37
Sygnały wzywania pomocy.
Jeżeli statek znajduje się
w niebezpieczeństwie i żąda pomocy, powinien nadawać sygnały przewidziane w
załączniku IV do niniejszych przepisów.
CZĘŚĆ E - ZWOLNIENIA
Prawidło 38
Zwolnienia.
Każdy statek (lub kategoria
statków), który spełnia wymagania międzynarodowych przepisów o zapobieganiu
zderzeniom na morzu z 1960 roku i którego stępkę położono lub który znajdował się
w odpowiednim stadium budowy przed wejściem w życie niniejszych przepisów, może być
zwolniony od ich przestrzegania w odniesieniu do:
a) instalacji świateł,
których zasięg określono w prawidle 22, do upływu czterech lat, licząc od daty
wejścia w życie niniejszych przepisów;
b) instalacji świateł o charakterystyce barwy określonej w punkcie 7 załącznika I, do
upływu czterech lat, licząc od daty wejścia w życie niniejszych przepisów;
c) zmiany rozmieszczenia świateł, wynikającej z przejścia z brytyjskiego systemu miar
na system metryczny i z zaokrąglenia liczb miar - zwolnienie stałe;
d)i)zmiany rozmieszczenia świateł masztowych na statkach o długości mniejszej niż 150
metrów, wynikającej z postanowień punktu 3 a) załącznika I - zwolnienie stale;
ii)zmiany rozmieszczenia świateł masztowych na statkach o długości 150 metrów lub
większej, wynikającej z postanowień punktu 3 a) załącznika I - do upływu dziewięciu
lat, licząc od daty wejścia w życie niniejszych przepisów;
e) zmiany rozmieszczania świateł masztowych, wynikającej z postanowień punktu 2 b)
załącznika I - do upływu dziewięciu lat, licząc od daty wejścia w życie niniejszych
przepisów;
f) zmiany rozmieszczenia świateł burtowych, wynikającej z postanowień punktu 3 b)
załącznika I - do upływu dziewięciu lat licząc od daty wejścia w życie niniejszych
przepisów;
g) wymagań co do środków sygnalizacji dźwiękowej określonych w załączniku III - do
upływu dziewięciu lat, licząc od daty wejścia w życie niniejszych przepisów.
Załącznik I
Rozmieszczenie oraz szczegóły techniczne świateł i znaków
1. Definicja.
Określenie "wysokość
nad kadłubem" oznacza wysokość nad najwyższym nieprzerwanym pokładem.
2. Pionowe rozmieszczenie świateł i odległość między nimi.
a) Na statku o napędzie mechanicznym o długości 20 metrów lub większej światła
masztowe powinny być umieszczone, jak następuje:
i) przednie światło masztowe, a jeżeli jest niesione tylko jedno światło masztowe, to
powinno być ono niesione na wysokości nie mniejszej niż 6 metrów nad kadłubem, a
jeżeli szerokość statku przekracza 6 metrów - na wysokości nie mniejszej niż
szerokość statku, z tym jednak że światło to nie musi znajdować się na wysokości
większej niż 12 metrów nad kadłubem;
ii) jeżeli są niesione dwa światła masztowe, wówczas tylne światło powinno
znajdować się co najmniej o 4,5 metra w linii pionowej wyżej od przedniego.
b) Pionowa odległość między światłami masztowymi statku o napędzie mechanicznym
powinna być taka, aby w każdych normalnych warunkach przegłębienia tylne światło
było widoczne nad przednim światłem i oddzielnie od niego z odległości 1000 metrów
od dziobnicy przy obserwacji z poziomu morza.
c) Światło masztowe statku
o napędzie mechanicznym o długości 12 metrów lub większej, lecz mniejszej niż 20
metrów, powinno być umieszczone 2,5 metra nad okrężnicą.
d) Statek o napędzie mechanicznym o długości mniejszej niż 12 metrów może nieść
najwyższe światło na wysokości mniejszej niż 2,5 metra nad okrężnicą. Jeżeli
jednak światło masztowe jest niesione oprócz świateł burtowych i światła rufowego,
wówczas należy je nieść co najmniej 1 metr wyżej niż światła burtowe.
e) Jedno z dwóch lub trzech świateł masztowych przewidzianych dla statku o napędzie
mechanicznym zajętego holowaniem lub pchaniem innego statku powinno być umieszczone w
tym samym miejscu co przednie światło masztowe statku o napędzie mechanicznym.
f) We wszystkich okolicznościach światło lub światła masztowe powinny być
umieszczone nad wszystkimi innymi światłami i przeszkodami i z daleka od nich.
g) Światła burtowe statku o napędzie mechanicznym powinny być umieszczone nad
kadłubem na wysokości nie większej niż 3/4 wysokości przedniego światła masztowego.
Światła te nie powinny znajdować się zbyt nisko, aby nie były mylone ze światłami
pokładowymi.
h) Światła burtowe, jeżeli znajdują się w latarni kombinowanej na statku o napędzie
mechanicznym o długości mniejszej niż 20 metrów, powinny być umieszczone co najmniej
1 metr poniżej światła masztowego.
i) Jeżeli prawidła wymagają, aby dwa lub trzy światła były umieszczone w linii
pionowej, wówczas odstęp między nimi powinien być następujący:
i) na statku o długości 20 metrów lub większej odstęp między takimi światłami
powinien wynosić nie mniej niż 2 metry, a najniższe z nich, z wyjątkiem statku
obowiązanego do niesienia światła holowania, powinno znajdować się nie mniej niż 4
metry nad kadłubem;
ii) na statku o długości mniejszej niż 20 metrów odstęp między takimi światłami
powinien wynosić nie mniej niż 1 metr, a najniższe z nich, z wyjątkiem statku
obowiązanego do niesienia światła holowania, powinno znajdować się nie mniej niż 2
metry nad okrężnicą;
iii) jeżeli niesione są trzy światła, wówczas odstępy między nimi powinny być
jednakowe.
j) Z dwóch świateł widocznych dookoła widnokręgu, przewidzianych dla statku
rybackiego zajętego połowem, dolne powinno być umieszczone nad światłami burtowymi na
wysokości co najmniej dwukrotnie większej od odległości między dwoma światłami
pionowymi.
k) Przednie światło kotwiczne, jeżeli są niesione dwa, powinno znajdować się nie
mniej niż 4,5 metra nad tylnym światłem. Na statku o długości 50 metrów lub
większej przednie światło kotwiczne powinno znajdować się nie mniej niż 6 metrów
nad kadłubem.
3. Poziome rozmieszczenie świateł i odległość między nimi.
a) Jeżeli dwa światła masztowe są przewidziane dla statku o napędzie mechanicznym,
wówczas pozioma odległość między nimi powinna wynosić nie mniej niż połowę
długości statku, lecz nie musi być większa niż 100 metrów. Przednie światło
powinno być umieszczone w nie większej odległości od dziobnicy niż ćwierć
długości statku.
b) Na statku o długości 20 metrów lub większej światła burtowe nie powinny być
umieszczone przed przednimi światłami masztowymi. Światła te powinny być umieszczone
na burcie statku lub w jej pobliżu.
4. Szczegóły dotyczące rozmieszczenia świateł kierunkowych na statkach rybackich,
pogłębiarkach i statkach zajętych pracami podwodnymi.
a) Światło wskazujące
kierunek na wystawione narzędzie połowu ze statku zajętego połowem, przewidziane w
prawidle 26 c) ii), powinno znajdować się w odległości poziomej nie mniejszej niż 2
metry i nie większej niż 6 metrów od dwóch świateł widocznych dookoła widnokręgu -
czerwonego i białego. Światło to powinno być umieszczone nie wyżej niż białe
światło widoczne dookoła widnokręgu, przewidziane w prawidle 26 c) i), i nie niżej
niż światła burtowe.
b) Światła i znaki statku zajętego pogłębianiem lub pracami podwodnymi, wskazujące
burtę, z której istnieje przeszkoda, lub burtę, z której można przejść bezpiecznie,
przewidziane w prawidle 27 d) i) i ii), powinny być umieszczone w możliwie największej
odległości w poziomie, lecz w żadnym wypadku nie mniejszej niż 2 metry od świateł
lub znaków przewidzianych w prawidle 27 b) i) i ii). W żadnym wypadku górne z tych
świateł lub znaków nie może znajdować się na większej wysokości niż dolne z
trzech świateł lub znaków przewidzianych w prawidle 27 b) i) i ii).
5. Osłony dla świateł
burtowych.
Światła burtowe powinny mieć od strony statku osłony pomalowane czarną matową farbą
i powinny spełniać wymagania punktu 9 niniejszego załącznika. W odniesieniu do latarni
kombinowanej, o pojedynczym pionowym żarniku i bardzo wąskiej przegrodzie między
zielonym i czerwonym sektorem, osłony zewnętrzne są zbędne.
6. Znaki.
a) Znaki powinny być czarne
i mieć następujące wymiary:
i) kula powinna mieć średnicę co najmniej 0,6 metra;
ii)stożek powinien mieć podstawę o średnicy co najmniej 0,6 metra, a wysokość
równą swojej średnicy;
iii)walec powinien mieć średnicę co najmniej 0,6 metra, a wysokość równą dwukrotnej
średnicy;
iv)romb powinien składać się z dwóch stożków określonych wyżej w punkcie ii) i
mających wspólną podstawę.
b) Odległość pionowa między znakami powinna wynosić co najmniej 1,5 metra.
c) Na statku o długości mniejszej niż 20 metrów mogą być używane znaki o mniejszych
wymiarach, lecz proporcjonalne do wielkości statku, a odległość między nimi może
być odpowiednio zmniejszona.
7. Specyfikacja barwy
świateł.
Chromatyczność wszystkich świateł nawigacyjnych powinna odpowiadać następującym
normom mieszczącym się w granicach obszarów wskazanych dla każdej barwy na wykresie
Międzynarodowej Komisji Oświetleniowej (CIE).
Granice obszarów każdej
barwy są określone współrzędnymi punktów narożnych, które są następujące:
i) Biała
x 0,525 0,525 0452 0,310 0,310 0,443
y 0,382 0,440 0,440 0,348 0,283 0,382
ii) Zielona
x 0,028 0,009 0,300 0,203
y 0,385 0,723 0,511 0,356
iii)Czerwona
x 0,680 0,660 0,735 0,721
y 0,320 0,320 0,265 0,259
iv) Żółta
x 0,612 0,618 0,575 0,575
y 0,382 0,382 0,425 0,406
8. Natężenie świateł.
a) Minimalne natężenie świateł powinno być obliczone za pomocą wzoru:
I = 3,43 x 106 x T x D2 x K-D
gdzie: I - oznacza
natężenie świetlne w kandelach w warunkach eksploatacji,
T -oznacza próg widzialności 2 x 10-7 luksów,
D -oznacza zasięg widzialności światła (zasięg świetlny) w milach morskich,
K -oznacza współczynnik przepuszczalności atmosferycznej. Wartość K dla
przewidzianych świateł powinna wynosić 0,8 co odpowiada widzialności meteorologicznej
około 13 mil morskich.
b) Wartości wynikające z powyższego wzoru przedstawia następująca tabela:
Zasięg widzialności światła (zasięg Natężenie świetlne światła w
świetlny) w milach morskich D kandelach dla K = 0,8
I
1 0,9
2 4,3
3 12
4 27
5 52
6 94
Uwaga: Maksymalne natężenie
świetlne świateł nawigacyjnych powinno być ograniczone w celu uniknięcia nadmiernej
jaskrawości.
9. Sektory poziome.
a)i)Światła burtowe
zainstalowane na statku powinny mieć wymagane minimalne natężenie w kierunku w przód.
Natężenie to powinno zmniejszyć się aż do zaniku między 1 a 3 stopniem poza
przepisanymi sektorami.
ii)Minimalne wymagane
natężenie dla świateł rufowych i świateł masztowych oraz w obrębie 22,5 stopnia
poza trawersem dla świateł burtowych powinno być utrzymane na łuku widnokręgu aż do
5 stopni wewnątrz granic sektorów przewidzianych w prawidle 21. Od 5 stopni wewnątrz
przewidzianych sektorów natężenie może się zmniejszać o 50 procent do granic tych
sektorów; następnie natężenie powinno się stale zmniejszać, aż do osiągnięcia
praktycznego zaniku, nie dalej niż 5 stopni poza przewidzianymi granicami.
b) Światła widoczne
dookoła widnokręgu powinny być tak umieszczone, aby nie były zasłaniane przez maszty,
stengi lub nadbudówki w sektorach kątowych większych niż 6 stopni, z wyjątkiem
świateł kotwicznych, które nie muszą być umieszczone zbyt wysoko nad pokładem.
10. Sektory pionowe.
a) Sektory pionowe świateł
elektrycznych, z wyjątkiem świateł statków żaglowych, powinny zapewnić, aby:
i)co najmniej minimalne wymagane natężenie było utrzymane w granicach kąta od 5 stopni
ponad widnokręgiem do 5 stopni poniżej widnokręgu,
ii)co najmniej 60 procent minimalnego wymaganego natężenia było utrzymane w granicach
kąta od 7,5 stopnia ponad widnokręgiem do 7,5 stopnia poniżej widnokręgu.
b) Na statkach żaglowych sektory pionowe świateł elektrycznych powinny zapewniać, aby:
i)co najmniej minimalne wymagane natężenie było utrzymane w granicach kąta od 5 stopni
ponad widnokręgiem do 5 stopni poniżej widnokręgu,
ii)co najmniej 50 procent minimalnego wymaganego natężenia było utrzymane w granicach
kąta od 25 stopni ponad widnokręgiem do 25 stopni poniżej widnokręgu.
c) W odniesieniu do świateł innych niż elektryczne powyższe postanowienia powinny być
przestrzegane tak ściśle, jak to jest możliwe.
11. Natężenie świateł nieelektrycznych.
Światła nieelektryczne
powinny w miarę możliwości mieć minimalne natężenie, określone w tabeli podanej w
punkcie 8 niniejszego załącznika.
12. Światło manewrowe.
Bez względu na postanowienia punktu 2 f) niniejszego załącznika światło manewrowe
określone w prawidle 34 b) powinno być umieszczone w tej samej płaszczyźnie pionowej
symetrii statku co światło lub światła masztowe i jeżeli jest to możliwe, na
wysokości co najmniej 2 metrów pionowo ponad przednim światłem masztowym, z tym że
będzie ono niesione nie mniej niż 2 metry pionowo poniżej lub powyżej tylnego
światła masztowego. Na statku noszącym tylko jedno światło masztowe światło
manewrowe powinno być noszone w miejscu, skąd będzie najlepiej widoczne, w odległości
pionowej co najmniej 2 metrów od światła masztowego.
13. Zatwierdzenie.
Konstrukcja latarni i znaków
oraz instalacja latarni na statku powinny odpowiadać wymaganiom właściwego organu
Państwa, w którym statek jest zarejestrowany.
Załącznik II
Dodatkowe sygnały statków
rybackich łowiących blisko siebie.
1. Postanowienia ogólne.
Światła wymienione w
niniejszym załączniku, jeżeli są pokazywane zgodnie z postanowieniami prawidła 26 d),
powinny być umieszczone w miejscu, skąd będą najlepiej widoczne, w odległości co
najmniej 0,9 metra od siebie i poniżej świateł przewidzianych w prawidle 26 b) i) i c)
i). Światła powinny być widoczne dookoła widnokręgu z odległości co najmniej 1
mili, lecz z odległości mniejszej niż światło przewidziane niniejszymi prawidłami
dla statków rybackich.
2. Sygnały trawlerów.
a) Statki zajęte trałowaniem za pomocą sprzętu dennego lub pelagicznego mogą
pokazywać:
i) gdy wydają swoje sieci - dwa białe światła w linii pionowej,
ii) gdy wybierają swoje sieci - jedno białe światło nad jednym światłem czerwonym w
linii pionowej,
iii)gdy sieć uwięzła na
przeszkodzie - dwa czerwone światła w linii pionowej.
b) Każdy ze statków zajętych trałowaniem parami może pokazywać:
i) w nocy - światło reflektora skierowane w przód i w kierunku drugiego statku, z
którym trałuje w parze,
ii) gdy statki wydają lub
wybierają swoje sieci albo gdy ich sieci uwięzły na przeszkodzie - światła
przewidziane w powyższym punkcie 2 a).
3. Sygnały świetlne sejnerów.
Statki zajęte połowem siecią okrężnicą mogą pokazywać dwa żółte światła w
linii pionowej. Światła te powinny na przemian dawać błysk co sekundę, a czas trwania
światła i przerwy powinny być jednakowe. Światła te mogą być pokazywane tylko
wtedy, gdy sprzęt połowowy przeszkadza statkowi w manewrach.
Załącznik III
Szczegóły techniczne
środków do sygnalizacji dźwiękowej.
1. Gwizdki.
a) Częstotliwość i zasięg
słyszalności.
Podstawowa częstotliwość sygnału powinna się mieścić w granicach 70-700 Hz. Zasięg
słyszalności sygnału danego gwizdkiem powinien być określony przez te
częstotliwości, które mogą obejmować częstotliwość podstawową i jedną lub
więcej wyższych częstotliwości, mieszczących się w granicach 180-700 Hz (? 1%) i
zapewniających poziom ciśnienia akustycznego określony punkcie 1 c).
b) Granice podstawowych częstotliwości.
W celu zapewnienia znacznej różnorodności charakterystyki gwizdka podstawowa
częstotliwość gwizdka powinna mieścić się w następujących granicach:
i) 70 - 200 Hz - dla statku o długości 200 metrów lub większej,
ii) 130 - 350 Hz - dla statku o długości 75 metrów lub większej, lecz mniejszej niż
200 metrów,
iii) 250 - 700 Hz - dla statku o długości mniejszej niż 75 metrów.
c) Natężenie sygnału dźwiękowego i zasięg słyszalności.
Gwizdek zainstalowany na statku powinien zapewniać w kierunku największego natężenia
dźwięku gwizdka i w odległości 1 metra od niego poziom ciśnienia akustycznego w
paśmie o wartości co najmniej 1/3 oktawy w granicach częstotliwości 180-700 Hz (? 1%)
nie mniejszy, niż to odpowiednio podaje poniższa tabela:
Pasmo 1/3 oktawy. Zasięg
Poziom w słyszal-
Długość statku w metrach odległości 1 ności w
metra w dB w milach
odniesieniu do 2 morskich
x 10-5 N/m2
200 lub większa 143 2
75,lecz mniejsza niż 200 138 1,5
20,lecz mniejsza niż 75 130 1
poniżej 20 120 0,5
Zasięg słyszalności podano w powyższej tabeli dla informacji. Jest on w przybliżeniu
zasięgiem, przy którym gwizdek może być słyszany na jego osi wzdłużnej z
90-procentowym prawdopodobieństwem podczas spokojnego powietrza na pokładzie statku, na
którym panuje średni poziom tła hałasu na stanowiskach nasłuchu (to jest 68 dB w
paśmie oktawy ześrodkowanej na częstotliwości 250 Hz i 63 dB w paśmie oktawy
ześrodkowanej na 500 Hz). W praktyce zasięg, w którym gwizdek może być słyszalny,
jest nadzwyczaj zmienny i zależy w znacznym stopniu od warunków pogody. Podane wartości
można uważać za typowe, lecz podczas silnego wiatru lub wysokiego poziomu hałasu
otoczenia na stanowisku nasłuchu zasięg ten może ulec silnemu zmniejszeniu.
d) Właściwości kierunkowe.
We wszystkich kierunkach w płaszczyźnie poziomej, objętych sektorem ? 45° w stosunku
do osi, poziom ciśnienia akustycznego gwizdka kierunkowego nie powinien być wyższy niż
o 4 dB poniżej poziomu ciśnienia akustycznego w osi. We wszystkich innych kierunkach w
płaszczyźnie horyzontalnej poziom ciśnienia akustycznego powinien być nie wyższy niż
o 10 dB poniżej poziomu ciśnienia akustycznego w osi i taki, aby zasięg we wszystkich
kierunkach równy był co najmniej połowie zasięgu w osi. Poziom ciśnienia akustycznego
powinien być mierzony w paśmie jednej trzeciej oktawy określającej zasięg
słyszalności.
e) Miejsce gwizdków.
Jeżeli gwizdek kierunkowy ma
być używany jako jedyny gwizdek na statku, powinien być tak zainstalowany, aby
największe natężenie jego dźwięku skierowane było prosto w przód. Gwizdek powinien
być umieszczony tak wysoko na statku, jak to jest możliwe, w celu zmniejszenia
przeszkód w rozchodzeniu się emitowanego dźwięku, a również w celu zredukowania do
minimum ryzyka zakłóceń w słyszeniu przez personel. Poziom ciśnienia akustycznego
własnego sygnału statku na stanowiskach nasłuchu nie powinien przekraczać110 dB (A), a
jeżeli to możliwe, nie powinien przekraczać 100 dB (A).
f) Instalacja kilku gwizdków.
Jeżeli gwizdki zainstalowano
w odległości większej niż 100 metrów od siebie, należy zapewnić, aby gwizdki nie
działały równocześnie.
g) Kombinowane systemy gwizdków.
Jeżeli z powodu obecności
przeszkód w polu akustycznym pojedynczego gwizdka lub jednego z gwizdków wymienionych
wyżej w punkcie 1 f) może występować strefa znacznie obniżonego poziomu sygnału,
zaleca się zainstalowanie kombinowanego systemu gwizdków w sposób zapobiegający
obniżeniu tego poziomu. W rozumieniu niniejszych prawideł kombinowany system gwizdków
należy uważać za jeden gwizdek. Gwizdki wchodzące w skład kombinowanego systemu
powinny być umieszczone w odległości nie większej niż 100 metrów od siebie; powinny
być tak urządzone, by działały równocześnie. Częstotliowość każdego z tych
gwizdków powinna się różnić od częstotliwości pozostałych co najmniej o 10 Hz.
2. Dzwon i gong.
a) Natężenie sygnału.
Dzwon, gong lub inny przyrząd o podobnej charakterystyce dźwięku powinny wytwarzać
poziom ciśnienia akustycznego nie niższy niż 110 dB w odległości 1 metra.
b) Konstrukcja.
Dzwony i gongi powinny być skonstruowane z materiału odpornego na korozję i zdolne do
dawania jasnego tonu. Średnica kielicha dzwonu powinna być nie mniejsza niż 300 mm dla
statków o długości większej niż 20 metrów i nie mniejsza niż 200 mm dla statków o
długości od 12 do 20 metrów. Zaleca się, gdzie jest to wykonalne, stosować serce
dzwonu o napędzie mechanicznym w celu zapewnienia stałej siły uderzenia, z tym żeby
możliwe było ręczne jego uruchomienie. Masa serca dzwonu powinna być nie mniejsza niż
3 procent masy dzwonu.
3. Zatwierdzenie.
Konstrukcja środków do sygnalizacji dźwiękowej, ich wykonanie oraz ich instalacja na
statku powinny odpowiadać wymaganiom właściwego organu Państwa, w którym statek jest
zarejestrowany.
Załącznik IV
Sygnały wzywania pomocy.
1. Następujące sygnały,
używane lub pokazywane łącznie albo z osobna, wskazują niebezpieczeństwo i potrzebę
pomocy:
a) wystrzał armatni lub inny sygnał detonacyjny dawany w odstępach około 1 minuty,
b) nieprzerwany dźwięk dawany za pomocą dowolnego sygnalizacyjnego przyrządu
mgłowego,
c) rakiety lub pociski wyrzucające czerwone gwiazdy, wystrzeliwane pojedynczo w krótkich
odstępach czasu,
d) sygnał składający się z grupy . . .- - - . . .(SOS) nadawany znakami Morse'a za
pomocą radiotelegrafu lub jakiegokolwiek innego sposobu sygnalizacji,
e) sygnał nadany za pomocą radiotelefonu, składający się z wypowiedzianego słowa
"Mayday",
f) sygnał wzywania pomocy N.C. według międzynarodowego kodu sygnałowego,
g) sygnał składający się z kwadratowej flagi mający nad nią lub pod nią kulę lub
przedmiot podobny do kuli,
h) płomień na statku (jak np. paląca się beczka smoły, oleju itp.),
i) rakieta spadochronowa lub pochodnia ręczna paląca się czerwonym płomieniem,
j) sygnał dymny wydzielający dym o barwie pomarańczowej,
k) powolne i powtarzalne podnoszenie i opuszczanie obu ramion wyprostowanych w bok,
l) radiotelegraficzny sygnał
alarmowy,
m) radiotelefoniczny sygnał alarmowy,
n) sygnały nadawane przez pławy radiowe wskazujące niebezpieczeństwo i pozycję.
2. Używanie lub pokazywanie któregokolwiek z powyższych sygnałów w innym celu niż
dla wskazania niebezpieczeństwa i potrzeby pomocy oraz używanie innych sygnałów,
które można byłoby pomylić z którymkolwiek z powyższych sygnałów, jest zabronione.
3. Należy zwrócić uwagę na odpowiedniedziały Międzynarodowego kodu sygnałowego i
Poradnika poszukiwania i ratowania dla statków handlowych oraz na następujące sygnały:
a) kawał płótna pomarańczowego z czarnym kwadratem i kołem lub z innym odpowiednim
symbolem (dla identyfikacji z powietrza),
b) barwny znak.
